Το Τέλος των Ημερών
Όπως περνάνε οι μέρες, έτσι περνάνε και τα χρόνια μου. Και πλέον βρίσκομαι πολύ μακριά από τον προορισμό μου. Η ψυχή μου ενίοτε οδεύει τυφλά προς το άγνωστο. Αισθάνομαι ένα απροσδιόριστο σκοτάδι, να έχει καλύψει τα βαθύ της ψυχής μου. Και το παράξενο είναι, ότι μερικές φορές νιώθω ότι οφείλω να το κουβαλάω μαζί μου, ως το τέλος των ημερών. Ιστορίες γράφτηκαν και αφηγήθηκαν, όπως και έσβησαν στο τέλος. Υπάρχει μια παραφροσύνη μέσα στην αγάπη. Μια νέα ελπίδα και η αρχή μιας νέας ιστορίας. Κι όπως είπαμε πριν από μερικά φεγγάρια, οι χαμένες ψυχές, συνήθως δεν μιλούν, αλλά παραμένουν στο σιωπηλό σκοτάδι, ώσπου να ολοκληρωθεί ο χρόνος τους. Στην τελευταία φορά μας, ξεκινήσαμε μια διαδρομή. Μια ξεχωριστή, αλλά και δύσκολη διαδρομή. Φτάσαμε ως ένα σημείο και παραμείναμε εκεί για λίγο. Τώρα ήρθε η ώρα να προχωρήσουμε. Σου είπα πως εκείνη την ημέρα θα βαδίσουμε μαζί, ώσπου να πέσει η νύχτα και να φωτίσει το φεγγάρι το μονοπάτι. Τώρα ήρθε η στιγμή να προχωρήσουμε παραπέρα. Τώρα δυσκολεύει ο...