Το φως μέσα στο σκοτάδι

Οι στιγμές είναι αυτές, που μας προσδιορίζουν σε αυτή τη ζωή. Οι στιγμές, όπου μπαίνουμε στα βαθιά νερά του ίδιου μας του εαυτού. Χανόμαστε από αμφιβολία. Χανόμαστε από φόβο. Εμποδίζουμε τα συναισθήματα μας. Και στο τέλος, χανόμαστε στο σκοτάδι. Ο ανθρώπινος νους, είναι παράξενο πράγμα. Η ψυχή και η καρδιά, γεμάτα με πολλά αισθήματα. 

Ακολούθα την καρδιά σου και θα βρεθείς εκεί που επιθυμείς. Όμως, το μονοπάτι, είναι γεμάτο με δυσκολίες. Όταν αρχίζεις να νιώθεις πως χάνεσαι, όταν νιώθεις πως όλος ο κόσμος είναι ενάντια σου, η ψυχή σου μπορεί να δεχτεί έναν ψυχικό πόνο, όπου θα παραμείνει για πάντα και θα σε αλλάξει. Τότε, είναι που η καρδιά σου χάνεται στο σκοτάδι και τα συναισθήματα σε πνίγουν, σαν θηλιά στο λαιμό. Γνωρίζεις βαθιά μέσα σου, πως πρέπει να πιστέψεις και να ψάξεις μέσα στην ψυχή σου. Είσαι αυτός που είσαι. Δέχεσαι τον πόνο και προχωράς. Κάτι μαγικό συμβαίνει στην καρδιά σου όμως, όταν ερωτεύεσαι. 

Υπάρχει μια ξεχωριστή γυναίκα σε αυτόν τον κόσμο, την οποία σκέφτομαι κάθε ημέρα της ζωής μου. Αυτή η γυναικά είναι ξεχωριστή, το νιώθω! Όταν είμαι δίπλα της, γαληνεύει η ψυχή μου. Όταν κοιτάζω βαθιά μέσα στα υπέροχα μάτια της, βλέπω τον κόσμο όλο! Έχει τα ομορφότερα μάτια και το πιο γλυκό χαμόγελο, που έχω αντικρίσει. Όταν με αγκαλιάζει, όταν με αγγίζει, όταν κρατάει το χέρι μου, όταν με φιλάει, μου ηρεμεί την ψυχή και με κάνει τον πιο χαρούμενο άνθρωπο του κόσμου. Παίρνει τον πόνο από μέσα μου και τον διώχνει μακριά. 

Όταν βρίσκεις μια τέτοια γυναίκα, πρέπει να την κάνεις χαρούμενη. Κι αυτό θέλω να κάνω. Θέλω να την σφίξω στην αγκαλιά μου και να μην την αφήσω ποτέ! Θέλω να την κάνω την πιο χαρούμενη γυναίκα του κόσμου και να της δείχνω τα συναισθήματα μου κάθε ημέρα. Αυτή η γυναικά είναι ιδιαίτερα γοητευτική και ξεχωριστή. Η φωνή της, με τραβάει προς το μέρος της. Βλέπω το πρόσωπο της στα όνειρα μου. Την σκέφτομαι δίχως σταματημό. Την έχω βάλει μέσα στην καρδιά μου και δεν θα την βγάλω ποτέ από εκεί! 

Παράλληλα όμως, φοβάμαι για αυτήν. Φοβάμαι μην την στεναχωρήσω. Φοβάμαι μην την πληγώσω. Φοβάμαι πως θα την χάσω μια μέρα. Το μυαλό μου καίγεται με αυτές τις σκέψεις. Αν δω δάκρυα να κυλάνε στα μάγουλα της, θα ραγίσει η καρδιά μου. Θα τρέξω να την αγκαλιάσω και να σκουπίσω τα δάκρυα της. Με ό,τι κουράγιο μπορώ να μαζέψω, θα της εκφράσω όλα μου τα συναισθήματα. Θα προσεύχομαι στον Θεό, να είναι δίπλα της και να την προσέχει. Και πάντοτε θα ελπίζω πως είναι καλά και ευτυχισμένη η ψυχή της. Στην αγκαλιά της νιώθω ζωντανός. Αισθάνομαι πως είναι η αγάπη της ζωής μου. Μέσα στο σκοτάδι μου, αυτή, είναι το φως μου!